شیخالاسلام مولانا عبدالحمید، امروز (6 بهمن 1402) در مراسم نماز جمعه زاهدان، شنیدن حرف مردم را «بهترین حکمت و سیاست» دانستند و از اینکه «تا کنون قدمی در جهت خواستههای مردم برداشته نشده است» به شدت ابراز تأسف کردند.
شیخالاسلام مولانا عبدالحمید در مراسم نماز جمعه زاهدان (29 دیماه 1402)، با اشاره به تاکید دین اسلام بر رسیدگی به نیازمندان جامعه، از «زکات» بهعنوان یکی از ارکان دین اسلام یاد کردند که تاثیر بسیار زیادی در «تعدیل محبت مال در انسان» و «اصلاح جامعه» دارد.
شیخالاسلام مولانا عبدالحمید در بخش نخست سخنانشان در مراسم نماز جمعه زاهدان (22 دیماه 1402)، به بیان جانفشانیهای صحابه در دفاع از رسولالله ﷺ پرداختند و خاطرنشان کردند که صحابه «در سختترین شرایط» از رسول خدا ﷺ حمایت کردند.
شیخالاسلام مولانا عبدالحمید، امروز (15 دی 1402) در مراسم نماز جمعه زاهدان، تغییرات اقلیمی و آبوهوایی و سایر آفات و مشکلات در دنیا را از نتایج «افزایش ظلم و بیعدالتی و جنگ و خونریزی» دانستند.
شیخالاسلام مولانا عبدالحمید، امروز (8 دی 1402) در مراسم نماز جمعه زاهدان، با انتقاد از «افزایش فقر در جامعه و «بحرانی» توصیفکردن وضعیت اقتصادی و معیشتی مردم ایران، بر لزوم «عزم جدی مسئولان نظام» برای حل این معضل تاکید کردند.
شیخالاسلام مولانا عبدالحمید در مراسم نماز جمعه زاهدان (1 دیماه 1402)، با اشاره به تاکیدات دین مبین اسلام نسبت به رعایت حقوقالله و حقوقالناس، «حق والدین» را اولین و مهمترین حق از حقوقالناس برشمردند و فرزندان را بر لزوم رعایت آن توصیه و تاکید کردند.
شیخالاسلام مولانا عبدالحمید در مراسم نماز جمعه زاهدان (24 آذر 1402)، «صداقت» را از مهمترین مکارم اخلاقی و محورهای مهم نجات در دنیا و آخرت قلمداد کردند و همگان را بر «رعایت صداقت و امانتداری» و «اجتناب از شیوههای منافقین» توصیه و تأکید کردند.
شیخالاسلام مولانا عبدالحمید، پنجشنبه (23 آذرماه 1402) در جلسۀ مدیران مدارس دینی اهلسنت سیستانوبلوچستان، «اعتدال» و «دوری از افراط و تفریط» را مسیر علمای اهلسنت عنوان کردند.
شیخالاسلام مولانا عبدالحمید، در مراسم نماز جمعه زاهدان، (17 آذر 1402) با اشاره به «برنامههای جامع» دین مبین اسلام برای تمام شئون زندگی بشر، «رعایت حقوق انسانها» را از مهمترین آموزهها و تاکیدات این دین الهی برشمردند.
شیخالاسلام مولانا عبدالحمید در مراسم نماز جمعه زاهدان (10 آذر 1402)، با بیان اینکه «تمام انسانها در اصلِ “انسانیت” با هم مشترک هستند»، بر لزوم رعایت «حرمت و حقوق انسانی» انسانها فارغ از دین و آیین و مذهب تاکید کردند.
