شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید در مراسم نماز جمعه زاهدان، «فرمانبرداری از دستورات پروردگار» را تنها راه رسیدن به سعادت و آرامش در دنیا و آخرت دانستند و روزۀ ماه مبارک رمضان را از مهتمرین احکام و اعمالی برشمردند که انسان را به وارستگی و سعادت می‌رساند.

شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید، 4 فروردین 1402، در مراسم نماز جمعه زاهدان، از «تقوا» به عنوان مهمترین حکمت و فلسفۀ روزه و بزرگترین سرمایۀ بشر یاد کردند و همگان را بر لزوم رعایت حرمت رمضان توصیه و تأکید کردند.

شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید در مراسم نماز جمعه ۲۶ اسفند ۱۴۰۱، نگاه مذهبی حاکم بر کشور را در ۴۴ سال گذشته، عامل رسیدن به بن‌بست کنونی در سیاست‌های داخلی و خارجی کشور برشمردند.

شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید، ۱۹ اسفند ۱۴۰۱ از انسان به‌عنوان «قلب و محور جهان» یاد کردند و حیات جهان را در گرو حیات انسان و ارتباط او با خدا دانستند.

مولانا عبدالحمید، امروز چهارشنبه (17 اسفند 1401)، در دیدار طایفه شه‌بخش که با هدف اعلام حمایت مجدد از ایشان در مسجد جامع مکی زاهدان برگزار شد، ضمن تشکر از «ابراز محبت و احساسات» و «حمایت» تمام طوایف سیستان‌وبلوچستان و عموم مردم ایران، با بیان اینکه «همین محبت و دعای خیر شما کافی‌ست»، فراخوان و حضور دسته‌جمعی طوایف برای اعلام حمایت در مسجد مکی را لازم ندانستند.

شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید، امروز ۱۲ اسفند ۱۴۰۱، در خطبه‌های نماز جمعه زاهدان، با ابراز تأسف از مسمومیت‌های سریالی دختران دانش‌آموز و دانشجو، این اقدام را «نوعی سرکوب اعتراضات» دانستند.

شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید، امروز (۵ اسفند ۱۴۰۱) در مراسم نماز جمعه زاهدان، بر تمایز میان «اسلام سیاسی» و «سیاست اسلامی» تأکید کردند.

شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید، یکشنبه (30 بهمن‌ماه 1401) در افتتاحیه یازدهمین دورۀ ترجمه و تفسیر قرآن دارالعلوم زاهدان که در مسجد مکی برگزار شد، از قرآن مجید به‌عنوان «بزرگترین سرمایۀ بشر» یاد کردند و اتباع جهانیان از «مسیر معتدلانه» این کتاب آسمانی را برای رهایی جامعۀ بشری از مشکلات و پریشانی‌ها ضروری دانستند.

شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید در مراسم نماز جمعه ۲۸ بهمن ۱۴۰۱، با اشاره به اختلافات موجود بین مردم و حاکمیت، «توجه به خواستۀ جمهور» را بهترین راه برون‌رفت از این اختلافات دانستند.

شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید در خطبه‌های نماز جمعه ۲۱ بهمن ۱۴۰۱، با انتقاد از حضور «نظامیان» در پست‌های مدیریتی، بر لزوم قرارگرفتن «سیاسیون» و «متخصصان» در پست‌های سیاسی و مدیریت کشور تاکید کردند.