تقوا یک محور محکم و اساسی و یک مسئله کلیدی در اسلام است

شیخ‎الاسلام مولانا عبدالحمید طی سخنانی در مراسم دانش‎آموختگی طلاب مدرسه دینی منبع‎العلوم کوه‎ون بر ضرورت تقوا و پرهیزگاری در تمام زمینه‎ها تاکید نموده و از تقوا به عنوان “محور محکم و اساسی و مسأله‎ای کلیدی در اسلام” یاد کردند.

مولانا عبدالحمید، که صبح شنبه 10 خرداد 1393 به روستای پادیگ کوه‎ون رفته بودند تا در مراسم دانش‎آموختگی طلاب مدرسه دینی منبع‎العلوم، یادگار علمی حضرت مولانا محمد عمر سربازی رحمه الله، شرکت کنند، طی سخنانی با تلاوت آیه مبارکه «یا أیها الذین آمنوا اتقوا الله حق تقاته و لاتموتن إلا و أنتم مسلمون» به بیان مباحث علمی پیرامون تقوا و خداترسی پرداختند.
ایشان با تاکید بر اینکه “تقوا یک محور مهم و اساسی و یک مسئله کلیدی در اسلام است” اظهار داشتند: الله تعالی بزرگترین نیاز بشر را هدایت به صراط مستقیم دانسته و این موضوع را در نخستین سورۀ قرآن مجید، یعنی سوره فاتحه، بیان کرده است. قرآن برای رفع این نیاز بشر نازل شده و از سوره بقره تا پایان قرآن تبیین صراط مستقیم است. بدین ترتیب تمام قرآن در راستای صراط مستقیم و تشریح آن است.
ایشان ادامه دادند: الله تعالی برای تبیین صراط مستقیم در ابتدای سوره مبارکه بقره می‏فرماید: «ذلک الکتاب لاریب فیه هدی للمتقین» در این کتاب هیچ ریب و شکی وجود ندارد و این کتاب هدایتی است برای متقیان. قرآن هدایت و راهنما است برای آنانی که از محرمات، از شرک، از کارهای ناپسند و لایعنی پرهیز می‎کنند. الله تعالی در ادامه به بیان این نکته می‎پردازد که متقین چه کسانی هستند و چه صفاتی دارند. بنابراین می‎فرماید: «الذین یؤمنون بالغیب و یقیمون الصلاة و مما رزقناهم ینفقون» کسانی که ایمان به غیب دارند، نماز را اقامه می‎کنند و از آنچه ما به آنان روزی داده‏ایم انفاق می‏کنند.
مولانا عبدالحمید در ادامه تاکید کردند: از روند بحث‎های قرآن مجید چنین معلوم می‎شود که از قرآن تنها کسانی بهره می‏گیرند که تقوا داشته باشند. یعنی قرآن را ظاهرا و باطنا کسانی می‏فهمند که تقوا داشته باشند. انسان بی‏تقوا ممکن است ظاهر قرآن را بداند اما باطن قرآن را هیچ‎گاه درک نمی‏کند. به همین ترتیب هر اندازه تقوا و پرهیزگاری انسان بیشتر باشد میزان فهم و درک او از قرآن بیشتر می‎شود. شکی در این نیست که پی بردن به مراد و رمز و راز قرآن بدون تقوا ممکن نیست.
ایشان در ادامه به تفسیر و تشریح آیه مبارکه‏ای که در ابتدای سخنان‏شان تلاوت کرده بودند پرداختند و بیان داشتند: خداوند متعال نمی‎فرماید شما تقوا داشته باشید، بلکه می‎فرماید شما حق تقوا را رعایت کنید. اگر شما حق تقوا را رعایت کنید مسلمان می‏میرید. تقوا محور سعادت و پناه‎گاه مهم شماست. در ادامه خداوند متعال مؤمنان را به اتحاد و همبستگی فرا می‎خواند و از تفرقه و دودستگی برحذر می‎دارد. بنابراین ما باید از تفرقه و تشتت پرهیز کنیم. درگیری‎های فامیلی، طایفه‎ای، مذهبی و گرایشی همه مردودند و اسلام از همه آنها ما را برحذر می‎دارد. اختلاف خطرناک است. آبرو و حیثیت انسان را از بین می‎برد، اما راه اتحاد و همبستگی چیست؟ خداوند متعال در ادامه می‌فرماید: «ولتکن منکم أمة یدعون إلی الخیر و یأمرون بالمعروف و ینهون عن المنکر» آری، دعوت به سوی خیرات و نیکی‏ها راه اتحاد است. اگر شما دعوت به سوی خیرات را ترک کنید سست و نابود می‎شوید.
ایشان در فراز دیگری از سخنانشان با بیان اینکه تقوا مایه نجات است به آیه مبارکه «یا أیهاالذین آمنوا إن تتقوا الله یجعل لکم فرقانا» اشاره کردند و گفتند: خداوند متعال در این آیه می‎فرماید؛ اگر شما تقوا را رعایت کنید به شما بصیرت عطا می‏شود تا فرق حق و باطل را بدانید. در واقع فهم قرآن، فهم سنت و تمام احکام نورانی دین اسلام نصیب کسی می‏شود که تقوا داشته باشد. ترس از خدا به ما بینش صحیح و بصیرت عنایت می‏کند و چشم قلب و چشمان ظاهری ما را تیز و پرنور می‎کند.
مولانا عبدالحمید خاطرنشان کردند: قدرتمندترین سلاح محمد رسول الله صلی الله علیه و سلم، حضرت ابوبکر صدیق، حضرت عمر فاروق و سایر صحابه رضوان الله علیهم اجمعین تقوا بود. بالاترین دستاورد آنان تقوا و خداترسی بود. الله تعالی در قرآن مجید می‎فرماید: «و من یتق الله یجعل له مخرجا و یرزقه من حیث لا یحتسب» بنابراین اگر شما تقوا داشته باشید الله تعالی شما را از تمام تنگناها خارج می‎کند و فراخی در رزق و روزی هم به شما عنایت می‎کند.
ایشان خطاب به جمع باشکوه مردم که از روستاهای اطراف خود را به مدرسه دینی منبع‏العلوم کوه‎ون رسانده بودند تاکید کردند: حقوق‎العباد به ویژه حقوق زنان را رعایت کنید زیرا کسانی که حقوق‎الناس را زیر پا می‎گذارند از مسیر تقوا خارج‎اند. همچنین آنانی که حقوق‎الله را ضایع می‎کنند، نماز نمی‎خوانند و به سایر احکام دین بی‏توجهی می‎کنند از مسیر تقوا خارج هستند. رعایت حقوق حیوانات نیز در مسیر تقوا است. همچنین پرهیز از لغویات و بیهودگی‎ها در مسیر تقوا است؛ سخنی بگوئیم که در آن نفع و سودی باشد.
شیخ‎الاسلام مولانا عبدالحمید در ادامه بیان داشتند: پرهیزگاری در واقع یک لباس است. ما دو نوع لباس داریم؛ یکی همین لباس ظاهری که آن را می‎پوشیم و یکی لباس تقوا و پرهیزگاری است. لباس ظاهری را همه دارند. مهم لباس تقواست که اگر ما توانستیم آن را حاصل کنیم یقینا از آتش جهنم نجات پیدا می‎کنیم و به هلاکت نمی‎رسیم. در واقع تقوا مهمترین عامل نجات از آفت‎های دنیا و آخرت است.

هشدار مولانا عبدالحمید به افراد موهن به علمای ربانی؛ مولانا محمد عمر سربازی رحمه الله عالمی ربانی و باتقوا و متبع سنت و شریعت بود
شیخ‎الاسلام مولانا عبدالحمید در بخش دیگری از سخنانشان به شخصیت و جایگاه مرحوم مولانا محمد عمر سربازی رحمه الله اشاره کردند و گفتند: وقتی ما به این قریۀ مبارکه؛ جایی که درس‎گاه عارف بالله حضرت مولانا محمد عمر رحمه الله بوده است، پا می‎گذاریم بوی اخلاص و آرامش را استشمام می‎کنیم. ما همواره در طول سال منتظریم که چه زمانی مراسم پایان سال مدرسه دینی کوه‎ون برگزار می‎شود تا خودمان را به این روستای مبارک برسانیم. حضرت مولانا محمد عمر رحمه الله شخصیتی بودند که پایه علمی و عرفانی‎شان والا بود و الله تعالی به ایشان هم علم ظاهر و هم علم باطن عنایت کرده بود. ایشان شخصیتی بودند که همه مردم جایگاه ایشان را پذیرفته بودند. همه اذعان داشتند که مولانا عالمی مخلص، ربانی، باتقوا و متبع سنت و شریعت است. جایگاه حضرت مولانا در قلب همه ماست و من از اینجا هشدار می‎دهم به همه آنانی که گاهی به این علما اهانت می‎کنند، به رسانه‎هایی که این چنین شخصیت‎هایی را مورد حمله قرار می‎دهند. اینها بدانند که اهانت به چنین علمایی اهانت به همه مردم است. کسانی که به مولانا عبدالعزیز، مولانا محمد عمر و سایر علما توهین می‎کنند بدانند که در میان مردم ما جایگاهی ندارند.
ایشان در ادامه افزودند: در کتاب‎های حضرت مولانا محمد عمر رحمه الله کلمات و اصطلاحاتی است که این افراد از درک و فهم آنها عاجزند. کسی که چیزی را متوجه نمی‎شود باید به یک عالم مراجعه کند و از او در مورد آن موضوع بپرسد.
شیخ‎الاسلام مولانا عبدالحمید تاکید کردند: من با صراحت می‎گویم مهمترین نکته‏ای که باعث شد من حضرت مولانا محمدعمر رحمه الله را خیلی دوست داشته باشم این است که ایشان متبع و پیرو سنت و شریعت بود؛ این مهمترین عامل بود. بعد از آن عرفان و تصوف بود. بعد از آن مسند ذکر ایشان بود. مولانا محمد عمر خادم شریعت و خادم سنت بوده و بر ادای سنت خیلی حساس بود. حتی یک سنت عادی از ایشان ترک نمی‎شد. اینها همه علمای متشرع و متبع سنت بوده‎اند. اگر کسی کلام این بزرگان را متوجه نشده تعبیرات آنان را درک نمی‎کند نزد کسانی برود که می‎دانند و درک می‎کنند. باید سخن ما به اندازه فهم و درک عموم مردم باشد.
مولانا عبدالحمید در آخرین بخش از سخنان خود در مراسم دانش آموختگی طلاب مدرسه دینی منبع العلوم کوه‎ون خطاب به علمای حاضر خاطرنشان کردند: به من اجازه بدهید و از من نرنجید تا مسئله مهمی را مطرح کنم. من تاکید می‌کنم که باید کلام ما به اندازه درک و فهم مردم باشد. بعضی از علما می گویند ما باید هر آنچه در کتاب و سنت آمده را برای مردم بیان کنیم، درحالی‎که اینگونه نیست، بلکه باید به میزان آمادگی و سطح فهم ودرک مردم با آنان سخن گفت. حضرت علی رضی الله عنه نیز می‎فرماید شما به اندازه درک و فهم عموم مردم سخن بگویید و به بیان مسائل بپردازید. وقتی سخن ما یا مسئله‎ای که بیان می‎کنیم فراتر از درک و فهم عموم مردم باشد ممکن است آنها در همان نشست علنا ما را تکذیب کنند.
ایشان در ادامه به تشریح تصوف بر مبنای شریعت پرداخته و اظهار داشتند: تصوف یک راه و روش درست و حق است. و همه ما به آن باور داریم. اما متأسفانه افراط و تفریط در بیان آن سبب شده که برخی به انکار آن بپردازند. برخی نیز به آن خرافاتی افزوده‎اند، به طوری که مردم وقتی این خرافات را مشاهده می‎کنند اصل تصوف را انکار می کنند. در حالی که تصوف راه درستی بوده و در مسیر سنت و شریعت است. متصوف وقتی پایبند مسائل شرعی باشد یک متصوف واقعی خواهد بود. مفتی محمد شفیع رحمه الله در مورد تصوف جملۀ زیبای دارند و می‎فرمایند تصوف در اینکه ما از الله غافل نباشیم خلاصه می شود و چیز دیگری نیست. بزرگان تصوف واژه‎ها و اصطلاحاتی دارند که برای خودشان قابل درک بوده و عموم مردم قادر به درک کامل آنها نیستند. تصوف واقعی یعنی اخلاص، تزکیه و اصلاح نفس. برخی متأسفانه از تصوف چیز دیگری ساخته و سبب شده‎اند که برخی ادعا کنند تصوف چیزی اضافه بر شریعت است، درحالی‎که اینگونه نیست.
مولانا عبدالحمید تاکید کردند: وقتی شما از بزرگان تعریف می‎کنید تعریف شما باید به گونه‎ای باشد که برای مردم قابل فهم باشد. همچنین اگر از خدا، رسول الله صلی الله علیه و سلم و صحابه تعریف کرده یا سخن می‎گویید به گونه‎ای سخن بگویید که برای عموم مردم قابل درک و فهم باشد.
مدیر دارالعلوم زاهدان در پایان بر لزوم اجتناب از اهانت به علما و بزرگان تاکید کردند و افزودند: بار دیگر به کسانی که علیه علمای صالح گذشته کلمات سخیفی به کار می‎برند و به این بزرگان بی‎احترامی و اهانت می‎کنند هشدار می‎دهم که این کار شما در واقع توهین به اعتقادات مردم است. به یاد داشته باشید که قرآن کریم فرموده شما نسبت به گذشتگان خود بغض نداشته باشید، بلکه از آنان به نیکی یاد کرده و برای آنان دعا کنید.