جمعی از علما، معتمدین و سفیدریشان منطقۀ سیستان، شنبه 5 اردیبهشت 1405 با شیخالاسلام مولانا عبدالحمید دیدار و از تلاشهای ایشان در خصوص ورود آب از افغانستان به منطقۀ سیستان تشکر کردند.
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی دفتر امامجمعه اهلسنت زاهدان، در این دیدار که در محل دفتر شیخالاسلام مولانا عبدالحمید صورت گرفت، مولانا حافظ عبدالرشید شهبخش (امامجمعه زابل)، حاجی عیسیخان براهویی (از معتمدین منطقۀ سیستان) و محمدگل سارانی (نمایندۀ شورای کشاورزان شمال استان سیستانوبلوچستان) طی سخنانی به نمایندگی از اقشار مختلف مردم سیستان، مراتب تقدیر و تشکر خود را از تلاشها و پیگیریهای شیخالاسلام مولانا عبدالحمید در خصوص رهاسازی آب از افغانستان به شمال استان سیستانوبلوچستان اعلام کردند.
مولانا عبدالحمید: از مسئولان افغانستان بابت «همکاریهای صمیمانه» در زمینۀ رهاسازی آب به سیستان تشکر میکنیم
شیخالاسلام مولانا عبدالحمید در این دیدار، ضمن خوشامدگویی به علما و معتمدین منطقۀ سیستان، گفتند: مردم منطقۀ سیستان مردم بسیار خوبی هستند که در طول این سالها به دلیل خشکسالی و مشکلاتی که متوجه این منطقه شد، رنجهای زیادی را متحمل شدند.
ایشان در ادامه با ابراز خرسندی از ورود آب از افغانستان به منطقۀ سیستان، اظهار داشتند: پیش از هر چیز، خداوند متعال را شکرگزاریم که پس از یک خشکسالی طولانی، که موجب ناامیدی مردم ایران شده بود، الحمدلله در مناطق مختلف ایران و افغانستان بارندگیهای خوبی رخ داد.
امامجمعه زاهدان در ادامه افزودند: از مسئولان حکومت اسلامی افغانستان نیز بابت همکاریهای صمیمانهای که در رابطه با رهاسازی آب انجام دادند، تشکر میکنیم. مسئولان افغانستان قول مساعد دادهاند که جلوی ورود این آب گرفته نمیشود.
ایشان گفتند: منطقۀ سیستان زمینهای حاصلخیزی دارد و ما امیدواریم با بارندگیهای اخیر و ورود آب، دریاچه هامون مجددا احیا شود و تالابها نیز پرآب شوند و شاهد سرسبزی و آبادی در منطقۀ سیستان در ایران و ولایت نیمروز در افغانستان باشیم. بنده مردم منطقۀ سیستان و عموم مردم استان و کشور را به «شکرگزاری از پروردگار» و «تلاش برای آبادانی دنیا و آخرت» توصیه میکنم.
مردم سیستان با «اتحاد و برادری» کنار هم زندگی کنند
مولانا عبدالحمید در پایان سخنانشان با اشاره به قرابت و خویشاوندی نزدیک مردم منطقۀ سیستان، عموم مردم این منطقه را به «اتحاد و برادری» توصیه کردند و گفتند: مردم سیستان همه یکی هستند و هیچ تفاوتی بین قومیتها و مذاهب آنان وجود ندارد. مردم این منطقه با یکدیگر قرابت و خویشاوندی نزدیکی دارند و باید با اتحاد و برادری کنار هم زندگی کنند و در مصیبتها و شادیها کنار هم باشند.
