مولانا عبدالحمید در مراسم نماز جمعه زاهدان:
از فرصت ویژه دهۀ اول ذیالحجه حداکثر استفاده را بکنیم
شیخالاسلام مولانا عبدالحمید در مراسم نماز جمعه زاهدان (18 خرداد 1403)، بر «استفادۀ حداکثری از فرصت دهۀ اول ذیالحجه» در راستای جهت عبادت و بندگی پروردگار تأکید کردند.
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی دفتر امامجمعه اهلسنت زاهدان، شیخالاسلام مولانا عبدالحمید ضمن تلاوت آیات ابتدایی سورۀ مبارکۀ الفجر، اظهار داشتند: الله تعالی فرصتهای ویژه و استثنایی در اختیار انسان قرار داده است تا انسان با استفادۀ حداکثری از این فرصتها نواقص و کمبودها را جبران کند.
ایشان افزودند: الله تعالی زمانهای خاص مانند ماه مبارک رمضان، دهۀ اخیر رمضان، شب قدر و شبهای عید را قرار داده است. دهۀ اول ذیالحجه که «لیال عشر» که خداوند متعال در قرآن به آن سوگند یاد کرده اشاره به همین دهه دارد، یکی از این فرصتها و زمانهای خاص است.
امامجمعه زاهدان گفتند: با توجه به اینکه غروب روز گذشته (پنجشنبه) هلال ذیالحجه رؤیت نشده است، امشب (غروب جمعه) اولین شب ماه ذیالحجه خواهد بود. مناسب است همۀ ما از این فرصت استفاده کنیم و گذشتۀ خود را جبران کنیم. الله تعالی به این ایام ارزش داده است و میطلبد که انسانها در این روزها و شبها در عبادات از خودشان جدیت بیشتری نشان بدهند.
«قربانی»، «روزه» و «رسیدگی به نیازمندان» در این ایام دارای فضیلت خاصی است
مولانا عبدالحمید گفتند: عبادت و روزه و قربانی و رسیدگی به نیازمندان در این ایام دارای فضیلت خاصی است. روزۀ هر روز در دهۀ اول ذیالحجه به اندازۀ روزۀ یک سال ارزش دارد و روزۀ روز عرفه پاداش روزۀ دو سال را دارد. عمل در این ایام افضلالأعمال است و حتی از جهاد فی سبیلالله هم بهتر است.
ایشان خاطرنشان کردند: از بهترین عبادات در این ایام «قربانی» در روز عید است. این یک عمل استثنایی و ویژه و سنت حضرت ابراهیم علیهالسلام و رسولالله صلیاللهعلیهوسلم است. عبادت قربانی مختص روزهای عید است که در روز عید و دو روز بعد از آن انجام میگیرد. همۀ ما از این فرصت استثنایی استفاده کنیم.
مدیر دارالعلوم زاهدان افزودند: روزه گرفتن در روز عرفه از عبادات دیگری است که مختص این ایام است و به آن توصیه شده است. هر نُه روز اول ذیالحجه را روزه بگیرید و اگر نتوانستید بعضی از ایام و حداقل روز عرفه را روزه بگیرید و این ایام را با اعمال و استغفار و توبه سپری کنیم. روزۀ عرفه برای آنانی است که به حج نمیروند. البته برای حجاج بهتر است این روز را روزه نگیرند و به دعا و اعمال مختص آنجا مشغول بشوند.
«عبادت پروردگار» فلسفۀ اصلی خلقت بشر است
مولانا عبدالحمید در ادامۀ سخنانشان «عبادت پروردگار» را هدف و فلسفۀ اصلی خلقت انسان دانستند و گفتند: الله تعالی بشر را برای یک هدف بزرگ پیدا کرده و تمام نیازهای او را در دنیا تأمین کرده تا انسان بتواند با فکر راحت و خاطر آسوده آن اهداف را برآورده کند. همۀ موجودات برای نفعرسانی به بشر آفریده شدهاند و انسان برای عبادت خدا خلق شده است. این هدف که بندگی الله، شناخت ذات یگانه خدا و فرمانبرداری از دستورات الهی است هدف بسیار مقدس و بزرگی است.
ایشان ادامه دادند: ایمان و اعتقاد صحیح به خدا، محبت پروردگار، اعتراف به نعمتهای گوناگون خداوند و تعلق معالله بالاترین عبادت هستند. عبادت این است که انسان با قلب و جوارح از خدا فرمان ببرد، به خلق خدا ترحم کند، الله را با خوبی و محبت و احترام یاد کند و نماز و روزه و زکات و حج و سایر عبادات را که دین به آنها راهنمایی کرده، انجام بدهد.
«رعایت حقوق مردم» از بزرگترین عبادتهاست
خطیب جمعه زاهدان در ادامه گفتند: رعایت حقوق مردم و رسیدگی به اقشار ضعیف و بیسرپرست و یتیم و سایر اقشار نیازمند جامعه از بزرگترین عبادات است. بندگی الله تعالی هم با نماز و روزه و حج و ذکر و دعا، و هم با ترحم بر بندگان و مخلوقات انجام میشود. الله تعالی به خاطر آبدادن به یک سگ تشنه، یک انسان را به بهشت میبَرد، و یک انسان را بهخاطر ظلم بر یک گربه به جهنم میبَرد.
ایشان تاکید کردند: کسانی که مردمآزاری میکنند، مردم را شکنجه میکنند، میراث و حق مردم را حیفومیل میکنند و بر بندگان خدا رحم نمیکنند، اگر از عملکردشان توبه نکنند و دنبال جبران نباشند، خداوند هم بر چنین انسانهایی رحم نمیکند؛ حتی اگر نماز شب بخوانند یا سالی یک بار به حج بروند.
خطیب جمعه زاهدان اظهار داشتند: کسی بیشتر قابل رحم است که بیشتر مردمداری دارد، به انسانها ترحم میکند، صلهرحم را رعایت میکند، به عیادت مریض میرود، جنازهها را همراهی میکند و به طبیعت و محیط زیست بهخاطر خلق خدا ترحم دارد؛ این انسان بیشتر قابل رحم و شفقت است. کسی که سرقت و راهزنی و اخاذی و باجگیری میکند و قاتل و ستمگر است، نزد الله تعالی بسیار مبغوض است. الله از متکبر و کینهتوز و بخیل متنفر است. این گناهان مغایر با اهداف خلقت انسان و بر خلاف رضایت خداوند هستند.
نامزدهای ریاستجمهوری میدانند کشور در چه نقطهای قرار دارد؟
شیخالاسلام مولانا عبدالحمید در بخش دیگری از سخنانشان در مراسم نماز جمعه اهلسنت زاهدان، با اشاره به ثبتنام چهاردهمین دوره انتخابات ریاستجمهوری، با طرح پرسشهایی درباره اختیارات رئیسجمهوری، گفتند: در رسانهها میبینید که جمع زیادی برای ریاستجمهوری ثبتنام کردهاند. این عزیزان آیا در جریان هستند که کشور در چه نقطهای قرار دارد یا نه؟ آیا اینها برنامهای برای حل این مشکلات دارند؟ هرکسی که مسئولیتی را میخواهد قبول کند، باید دید چه اندازه به این مسئولیت فکر کرده است.
ایشان درباره شرایط کنونی کشور تصریح کردند: کشور با بالاترین بحران که بحران فساد مالی و اقتصادی است، روبهرو است. در طول تاریخ ایران ما سراغ نداریم که مردم ایران با چنین مشکلاتی مواجه شوند و پولشان اینچنین از اعتبار بیفتد و یکی از بیارزشترین پولهای دنیا بشود. با این منابع عظیمی که در اختیار ملت ایران است و همه دنیا محتاج و نیازمند به آنهاست، چرا باید چنین باشد؟! این کشور یکی از کشورهای استثنایی در دنیاست. پول تمام کشورهای فقیر از پول ما باارزشتر است. دولت سیزدهم و دولتهای قبل هم نتوانستند تورم را مهار کنند و نتوانستند کاری بکنند. با اینکه در مقطع انتخابات قول داده بودند که برای معیشت و اقتصاد مردم بهبودی به وجود میآورند، هیچ کاری نتوانستند انجام بدهند. ورشکستگی و خودکشی در ایران خیلی زیاد شده است. وقتی فقر میآید، با خود فساد میآورد. منبع بخش بزرگی از فساد به فقر و نبودن تقوا برمیگردد.
رئیسجمهور اختیار کافی برای تأمین آزادی و عدالت را ندارد
امامجمعه اهلسنت زاهدان درباره انتظارات ملت ایران گفتند: کسی که الآن میخواهد رئیسجمهور بشود آیا برای این برنامهای دارد و میتواند کاری بکند؟ یا مثل گذشتگان وعدهای میدهد و نمیتواند کاری کند؟ مردم ایران از تبعیض شکایت دارند. کسی که میخواهد چنان مسئولیت سنگینی را برعهده بگیرد، آیا میتواند تبعیض را از سر مردم ایران بردارد؟ آیا به این افراد اختیاراتی داده شده که کاری بکنند؟
ایشان تصریح کردند: رئیسجمهور آینده باید بداند خواسته ملت ایران چیست. مردم ایران وابسته به هیچ جایی نیستند و اگر اعتراضی داشتهاند، نه از باب تمرد بلکه بهخاطر داشتن مشکلات بوده است. مردم آزادی میخواهند. رئیسجمهور آینده به این فکر کرده که چقدر میتواند آزادی را فراهم کند، عدالت را اجرا کند و تبعیضها را از بین زن و مرد و تبعیضهای قومی و مذهبی را بردارد؟ آیا این رئیسجمهور میتواند بر اصل «شایستهسالاری» تمرکز کند و از شایستگان داخل و خارج از کشور، از اقوام و مذاهب مختلف و از زنان و مردان بر اساس شایستهسالاری استفاده کند؟ ما شایستهسالاری را در ایران خیلی کم دیدهایم و طیفی ناتوان روی کار آمدهاند.
ایشان افزودند: اگر من به جای اینها باشم، هرگز نمیآیم و قبول نمیکنم. اولا که کار من نیست. من یک طلبه هستم. کار من تدریس است. کار من ریاستجمهوری نیست، اما اگر همۀ شایستگیها را داشتم، در شرایطی که نتوانم به تعهداتم عمل کنم، اگر همه دنیا را هم به من میدادند قبول نمیکردم. این برادران ما و عزیزانی که به صحنه آمدهاند چه فکر کردهاند که میتوانند اقتصاد را بهبود بدهند؟ آیا میتوانند برابری را اجرا کنند؟ اگر نمیتوانند قبل از اینکه تایید یا رد صلاحیت شوند، به این فکر کنند.
مردم معتقدند از دست کسانی که ثبتنام کردهاند کاری برنمیآید
مولانا عبدالحمید با یادآوری ناامیدی مردم از مشارکت در انتخابات، اظهار داشتند: مردم هم امیدشان را متاسفانه از دست دادهاند و معتقدند از دست کسانی که ثبتنام کردهاند کاری برنمیآید؛ چون گذشتگان کاری نکردهاند. در دولتهای گذشته ما به اصلاحطلبان رای دادیم ولی اصلاحطلبان نمیگوییم کاری نکردند، اما نتوانستند تبعیض را بین زن و مرد و بین اقوام و مذاهب برطرف کنند. آنچه را خودشان در شعارهای انتخاباتی مطرح کردند نتوانستند اجرا کنند. آنها نتوانستند از شایستگان استفاده کنند. اینها از جای دیگر کنترل میشود و رئیسجمهور هم نمیتواند کاری بکند.
ایشان در ادامه گفتند: من یادم هست که در دولت دوازدهم نزد وزیر امور خارجه رفتم و گفتم شما ۱۸۰ نمایندگی و سفارتخانه در دنیا دارید؛ ۱۰ سفیر از اهلسنت بگذارید و ۱۷۰ سفیر دیگر همان شیعیانی که گذاشتید، باشند. او گفت ما با رئیسجمهور مشورت کردیم و پنج سفیر میگذاریم. شما لیست بدهید. ما لیست دادیم اما وزیر امور خارجه گفت که کل اختیارات دست ما نیست و ما یک طرف قضیه هستیم، اگر طرفهای دیگر این لیست را تایید کنند، ما میتوانیم وگرنه هیچ کاری از دست ما برنمیآید. ما گفتیم حداقل پنج نفر بگذارید. اما آخرش یک نفر که از قبل بود و یک نفر دیگر گذاشتند که آن یک نفر را هم بعدا برداشتند.
در گذشته به هرکسی رأی دادهایم عزمی برای حل مشکلات ملی و مذهبی ندیدیم/ اگر رئیسجمهور آینده نتواند مشکلات را حل کند، فقط تکرار گذشته است
امامجمعه اهلسنت زاهدان درباره حمایت اهلسنت از کاندیدای اصولگرایان در دوره قبل، خاطرنشان کردند: در این دولت هم ما به سادگی رأی ندادیم. ما گفتیم رأی ثوابی به هیچکس نمیدهیم. استاندار آن زمان به من گفت اینجا برادران شیعه برای ثواب رأی میدهند. ما گفتیم ما مشکلاتی داریم و برای ثواب رأی نمیدهیم؛ برای ثواب نماز میخوانیم و روزه میگیریم. رأی را به کسی میدهیم که بتواند مشکلات ما را حل کند.
ایشان افزودند: ما در گذشته به هرکسی از اصلاحطلبان یا اصولگرایان رأی دادهایم از آنها وعده گرفتهایم که تبعیضها، مشکلات ملی و مذهبی حل شود اما بعد عزمی ندیدهایم و معلوم شد که از دستشان کاری ساخته نیست. در آخرین باری که ما رأی دادیم، اصولگرایان گفتند شما هربار به اصلاحطلبان رأی دادهاید و اینبار به اصولگرایان رأی بدهید تا ببینید چه میکنند. تعهداتی هم درباره کل مسائل ملی داده شد؛ چرا که مسائل ملی برای ما اولویت اول است. ما ترجیح میدهیم به جای مسائل محلی و مذهبی به مسائل همه ملت ایران بپردازیم. با اینحال، کاری انجام نشد و برای مصالح ملی، مخصوصا مسئله اقتصاد و معیشت، ما موفقیتی ندیدیم. این نظر ماست. ما از قولها هیچ نتیجهای جز مشکلاتی که با آنها مواجه شدیم، نگرفتیم.
مولانا عبدالحمید تأکید کردند: اگر رئیسجمهور آینده نتواند مشکلات را حل کند، فقط تکرار گذشته است. مهم است که رئیسجمهور اختیاراتی داشته باشد و بتواند تغییراتی ایجاد کند تا رضایت مردم را حاصل کند. هرکسی مدیریت کشور را به دست بگیرد، تا زمانی که اعتبار پول برنگردد ملت راضی نخواهد شد. اگر پول ایران ارزش داشت امروز شاهد اعتراض کارگران، معلمان و بازنشستگان نبودیم. در سیاستهای داخلی و خارجی باید تجدیدنظر شود. شرایط کشور به این صورت که پیش میرود شرایط بسیار سختی خواهیم داشت. بسیاری از متخصصان برجسته از کشور فرار کردهاند. ملت و کشور است که مهم است. کشور رئیسجمهوری میخواهد که تمام دستها را از سر منابع ملی قطع کند و تمام امتیازات کشور را به ملت برگرداند. اگر رئیسجمهور نتواند این کارها را بکند، هرگز نمیتواند موفق شود.
توصیه میکنیم زندانیان سیاسی در زندان نمانند/ در حکم اعدام ماموستا خضرنژاد «تجدیدنظر» شود
مولانا عبدالحمید در بخش پایانی سخنانشان در مراسم نماز جمعه زاهدان در واکنش به خبر تأیید حکم اعدام ماموستا محمد خضرنژاد، با ابراز تأسف، اظهار داشتند: خبر ناگواری به ما رسیده است که ماموستا محمد خضرنژاد، از علمای شاخص و صالح کردستان، حکم اعدام گرفته است. ما بسیار متأسفیم که یک عالم وارسته و صالح حکم اعدام میگیرد. امیدواریم در این مورد تجدیدنظر کنند. ما و مردم کردستان جز خوبی از این عالم چیزی سراغ نداریم.
ایشان تصریح کردند: انتظار همۀ مردم آن است که وسیله آزادی تمام علمای زندانی فراهم بشود. ما خیرخواهانه و دلسوزانه توصیه میکنیم زندانیان سیاسی در زندان نمانند. اینها به خیر و نفع کشور هستند.
