شیخالاسلام مولانا عبدالحمید، امروز (20 تیرماه 1404) در مراسم نماز جمعه زاهدان، با بیان اینکه «عدالت باید بزرگترین دغدغۀ حکومتها باشد»، «اجرای عدالت» و «شنیدن حرف مردم» را بهترین راه «برقراری امنیت» و برونرفت از مشکلات و بحرانها دانستند.
«ایمان» و «پرهیز از ظلم» دو محور اصلی «امنیت» هستند
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی دفتر امامجمعه اهلسنت زاهدان، مولانا عبدالحمید با استناد به آیۀ «الَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولَئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَهُمْ مُهْتَدُونَ» [انعام: 97] «ایمان» و «اجتناب از ظلم» را مهمترین اسباب امنیت فردی و اجتماعی دانستند و گفتند: الله تعالی در این آیه تصریح میفرماید کسانی که «ایمان» آوردهاند و ایمان خودشان را با «ظلم» مخلوط نکردهاند در امنیت قرار دارند. از این آیه معلوم میشود که امنیت دنیا و آخرت از آنِ کسانی است که «ایمان» بیاورند و مرتکب «ظلم» نشوند.
ایشان افزودند: «ایمان و اعتقاد» و «تقوا و پرهیز از ظلم» دو محور اصلی تامین امنیت در دنیا هستند. کسی که تقوا را رعایت کند و مرتکب ظلم نشود مستحق ظلم و انتقام نمیشود و در امان قرار میگیرد، اما اگر یک انسان ایمان بیاورد ولی مرتکب ظلم و گناه و جنایت بشود و حق خدا و مردم را ضایع کند امنیتش به همان اندازه سلب میشود. مردم و حکومتها مخاطبان آیۀ 97 سورۀ مبارکه انعام هستند؛ هر کسی که مرتکب ظلم و حقکشی نشود در امنیت قرار دارد.
«امنیت پایدار» در هر کشوری با «اجرای عدالت» و «رعایت حقوق مردم» امکانپذیر است
امامجمعه زاهدان ادامه دادند: باید بزرگترین دغدغۀ حکومتها «اجرای عدالت» باشد. حق آن است که مسئولین کشورهای دنیا و کشور خودمان بزرگترین دغدغۀ آنها «عدالت» و «احقاق حق» باشد، زیرا عدالت میتواند امنیت دنیا و آخرت را تامین کند. وقتی مسئولان دنیا به عدالت بیندیشند درواقع به امنیت اندیشیدهاند. امنیت پایدار و ماندگار در هر کشوری با اجرای عدالت و مراعات حقوق مردم و رعایت آزادیهای بیان و قلم و شنیدن فریاد مردم امکانپذیر است. اگر مردم فریاد بیعدالتی سر میدهند باید فریادشان شنیده شود.
ایشان تاکید کردند: امنیتی که بهوسیلۀ پلیس و با زور سلاح برقرار شود موقتی است، اما امنیتی که با اجرای عدالت و مساوات و رعایت حقوق مردم و حقوق زندانیان و بازداشتیها و زنان و اقوام و مذاهب و ادیان و تمام مردم برقرار شود، امنیتی پایدار خواهد بود.
از دیدگاه اسلام یک رهبر و رئیسجمهور با یک فرد عادی «در مقابل عدالت» برابر است / یک حکومت زمانی میتواند «اسلامی» باشد که «عدالت» در آن کاملا اجرا شود
مولانا عبدالحمید اظهار داشتند: کسانی که در زندانها و بازداشتگاهها هستند حق و حقوقی دارند و از لحاظ شرعی کسی حق ندارد به آنها حتی یک سیلی بزند. اسلام واقعی همان است که در سیرۀ رسول اکرم صلیاللهعلیهوسلم و خلفای راشدین و سیدنا علی رضیاللهعنه آمده است.
ایشان تاکید کردند: همه در مقابل عدالت برابر هستند. از دیدگاه اسلام و قرآن یک رهبر با یک فرد عادی و رئیسجمهور یک مملکت با یک کارگر و استاندار با یک نگهبان در عدالت برابر است. زمانی که یک یهودی علیه حضرت علی رضیاللهعنه که امیرالمؤمنین است، نزد قاضی شریح شکایت میبَرد، قاضی شریح که از طرف حضرت علی منصوب شده است، دلایل و شاهدان حضرت علی را کافی نمیداند و به نفع یهودی حکم صادر میکند. ما که این واقعات را در منابر خودمان مطرح میکنیم، چرا به آنها عمل نمیکنیم؟!
امامجمعه زاهدان در ادامه افزودند: ما اگر بگوییم «جمهوری اسلامی» یا «حکومت اسلامی» و هر تعبیر دیگری که بهکار ببریم و حکومت را به خدا و رسولالله نسبت بدهیم، این حکومت زمانی میتواند «اسلامی» باشد که «عدالت» و «حق» در آن بهطور کامل اجرا شود.
علاج تمام مشکلات و بحرانها در «بازگشت به عدالت» و «شنیدن حرف مردم» است
مولانا عبدالحمید در ادامه بر لزوم «اجرای عدالت» تاکید کردند و گفتند: هزینههای هنگفتی که برای برقراری امنیت صرف میشوند باید در راستای اجرای عدالت صرف شوند. اجرای عدالت آسان است و نیاز به هزینههای هنگفت ندارد. اگر شما عدالت را اجرا کنید خواهید دید که دزدها ناپدید میشوند. سرزمین حجاز پیش از ظهور اسلام در ناامنی کامل قرار داشت و اموال مردم به تاراج میرفت، اما زمانی که اسلام آمد امنیت در جامعه بهصورت غیرقابل تصوری برقرار شد.
ایشان گفتند: اگر شما احکام الهی و قرآن و سیرۀ رسول اکرم صلیاللهعلیهوسلم را نافذ کنید امنیت حاصل میشود و حتی نیازی به این وزارتخانههای عریض و طویل و اختصاص بودجههای کلان و گشت پلیس در خیابانها و جادهها نیست.
امامجمعه زاهدان تصریح کردند: این حرف بنده را بشنوید؛ علاج تمام مشکلات و بحرانها بازگشت به عدالت و انصاف و نشستن با مردم و شنیدن حرف مردم است. ما دلسوز کشور هستیم و به تمامیت ارضی و امنیت کشور و وحدت و عزت و سربلندی و سیرشدن مردم فکر میکنیم و تاکید میکنیم که راه رسیدن به تمام اینها اجرای عدالت و برگشت به مردم و حفاظت از منافع ملی است. باید به ملت ایران و آبادانی کشور فکر کنیم و تمام سرمایههای کشور باید برای خودِ این ملت صرف شوند.
با «مذاکره» و «حلوفصل مسائل از طریق گفتوگو» فرصت را از دشمن بگیریم
مولانا عبدالحمید در ادامۀ سخنانشان خواستار تداوم «مذاکرات» شدند و گفتند: توصیۀ بنده آن است که با مذاکره و حلوفصل مسائل از طریق گفتوگو فرصت را از دشمن بگیریم تا نتواند دوباره برای کشور مشکلات ایجاد کند.
ایشان افزودند: سعی کنیم موضوع را از طریق مذاکره و گفتوگو تمام کنیم و به مردم رسیدگی کنیم که شرایط بسیار سختی را تجربه میکنند.
روند اخراج اتباع افغانستانی «بهصورت تدریجی» و «با محبت» انجام شود/ رانندگان از مهاجران «کرایههای سنگین» نگیرند
امامجمعه زاهدان در بخش پایانی سخنانشان در مراسم نماز جمعه زاهدان، به موضوع اخراج اتباع افغانستانی از کشور اشاره کردند و گفتند: در طول این سالها به مهاجران افغانستانی در کشور ما جا داده شده و با آنها محبت شده است. توصیۀ بنده آن است اکنون که قرار است از کشور بروند با آنها به نحوی رفتار کنیم که ناراضی برنگردند. وقتی استقبال ما از مهاجران افغانستانی خوب بوده، سعی کنیم بدرقۀ ما هم خوب باشد. اگر بدرقه بد باشد تمام محبتها و خوبیهای گذشته از بین میروند.
ایشان افزودند: توصیۀ بنده به مسئولان کشوری و استانی آن است که به مهاجران افغانستانی فرصت داده شود تا وسایلی که دارند بفروشند و روند اخراج آنها بهصورت تدریجی و با محبت انجام شود، زیرا کشور افغانستان نزدیک به پنجاه سال گرفتار جنگ و ناامنی بوده و شاید آمادگی لازم را برای پذیرش سیل مهاجر را نداشته باشند.
مولانا عبدالحمید ادامه دادند: همچنین به مردم عزیز ازجمله به رانندگان اتوبوسها و سایر وسایط نقلیه آن است که از این مهاجران کرایههای سنگین نگیرند، بلکه آنها را یا رایگان به مرز برسانند و یا کرایهای جزئی از آنها بگیرند. گرفتن کرایۀ سنگین از این عزیزان درواقع سوءاستفاده از وضعیت آنهاست.
از مردم استان بهخاطر رسیدگی به مهاجران تشکر میکنم/ فضا و امکانات در اردوگاه الغدیر زاهدان بسیار محدود است؛ مسئولان استانی رسیدگی کنند
مولانا عبدالحمید در ادامه از کمکهای مردمی در سیستانوبلوچستان به مهاجران افغانستانی نیز قدردانی کردند و گفتند: جا دارد بنده از شما مردم عزیز استان تشکر کنم که با مهاجران افغانستانی محبت کردید و با بردن غذا و آب و تامین سایر نیازمندیها به آنان رسیدگی کردید. در این زمینه ستادهای مردمی راهاندازی شده و موسسه خیریه محسنین هم در این راستا بسیار فعال است.
ایشان به اوضاع نامناسب در اردوگاه الغدیر زاهدان اشاره کردند و گفتند: توصیۀ ما به مدیریت استان و مسئولان استانی آن است که افراد بیشتری برای ساماندهی امور اتباع خارجی در اردوگاه الغدیر زاهدان بهکار بگیرند، زیرا ظرفیت این اردوگاه سههزار نفر است اما گاهی اوقات نزدیک به دههزار نفر به این اردوگاه مراجعه میکنند.
ایشان افزودند: فضا و امکانات در اردوگاه الغدیر زاهدان بسیار محدود است. مسئولان استانی اگر امکان دارد مکانهای دیگری را نیز برای این موضوع تجهیز کنند تا مهاجرین عزیز با آسایش و امنیت و محبت بدرقه شوند و به کشورشان بازگردند، زیرا آنطرف مرزها افراد زیادی هستند که در مورد نوع رفتار ایرانیها با مهاجرین مصاحبه میکنند و برای کشور و مردم ما بد است که این مهاجرین که برادران و خواهران اسلامی و انسانی ما هستند، با نارضایتی از کشور ما بروند.

